بسم الله الرحمن الرحیم

من¬أصبح ولم یهتم بامورالمسلمین فلیس بمسلم: هر کس شب را به روز آورد در حالیکه به امور مسلمانان توجه نکند و اهتمام نورزد، آنکس مسلمان نیست.
      با وجود چنین شرط روشنی از جانب پیامبر بزرگوار اسلام ـ ص ـ جهت قبولی ادّعای مسلمانی از یکسو، و این همه ستم و فشار بر مسلمانان، و کشتار و به خاک و خون کشیدن آنان از طرف دشمنان اسلام و بشریت از دیگر سوی، ، سکوت و بی تحرّکی و سر در لاک خود فرو بردن بسیاری از مسلمانان بویژه سران و مسئولان حکومت های آنان را چه اسمی میتوان برآن نهاد؟ و چگونه میشود در بین این دو قضیه توافق ایجاد نمود ؟ میدانیم هیچ مسلمانی نمیتواند در صدق ودرستی فرموده¬ی پیامبر تردید داشته باشد، پس

ادامه‌ بیانه‌ شماره‌ 12

بسم الله الرحمن الرحیم
مردم مسلمان و فهیم کردستان و اهل سنت ایران!
هر دم از این باغ بری می رسد              تازه تر از تازه تری می رسد

باغِ« وحدت ملی و انسجام اسلامی» ! ، باغِ وحدت شیعه و سنی! باغِ «عدالت و مهرورزی» و باغِ چیدن ثمره ی شعارهای پرطمطراق « عدالت عمر را ، شجاعت علی را زنده کنیم دوباره» ! آری  به عنوان میوه ی تازه تر این باغها! دیروز پنج شنبه 5/10/87 ساعت یک بعد از ظهر در یک عملیات مسلحانه ی آدم ربایی در شهرستان جوانرود از توابع استان کرمانشاه، دو رهبر دینی طراز اول اهل سنت آن استان؛ آقایان ماموستا ملا حسین حسینی و ماموستا ملا سیف الله حسینی امامان مساجد حضرت حمزه سیدالشهداء و خاتم الانبیاء جوانرود و دو عضو شورای رهبری حرکت « مکتب قرآن کردستان » به همراه دو فرزند 10 و 24 ساله ی ماموستا حسین حسینی،   در

ادامه‌ بیانه‌ شماره‌ یازده‌

رئیس جمهوری آمریکا سه‌ گذشته با پرتاب دو لنگه کفش از سوی یک خبرنگار عراقی که از آن به "بوسه خداحافظی ملت عراق" با بوش تعبیر کرد، مواجه شد؛ که این امر گذشته از تایید یا عدم تایید آن نشانی از خشم یک ملت از جنگ و اشغال بود.

به گزارش خبرگزاری مهر ، روزگذشته بعد از آنکه جرج بوش رئیس جمهوری آمریکا در پایان کنفرانس مطبوعاتی مشترک خود با نوری المالکی نخست وزیر عراق دست داد، و به زبان عربی با گفتن " شکرا جزیلا " از مالکی تشکر کرد، " منتظر الزبیدی " یکی از خبرنگاران شبکه تلویزیونی البغدادیه کاملا غافلگیرانه دو لنگه کفش خود را به سمت بوش پرتاب کرد.
این خبرنگار عراقی که بسیار خشمگین بود، درحال پرتاب لنگه کفش های خود به آمریکا و شخص بوش دشنام می داد و می گفت : " این بوسه وادع از سوی ملت عراق است ای سگ "....